Το ουροποιητικό σύστημα αποτελείται από τους νεφρούς, τους ουρητήρες, την κύστη και την ουρήθρα. Η δουλειά των νεφρών είναι να φιλτράρουν το αίμα και να αποβάλλουν όλα τα άχρηστα υλικά που υπάρχουν σε αυτό. Τα ούρα λοιπόν, που παράγονται από τους νεφρούς, μεταφέρονται με τους ουρητήρες στην κύστη και από εκεί αποβάλλονται από το σώμα μας μέσω της ουρήθρας. Αν ένας μικροοργανισμός προσβάλει ένα από τα πιο πάνω όργανα τότε έχουμε ουρολοίμωξη. Η ουρολοίμωξη είναι μια συχνή ασθένεια της παιδικής ηλικίας. Συμβαίνει περίπου στο 1% των αγοριών και στο 3% των κοριτσιών. Όταν υπάρχει κάποια ανατομική ανωμαλία στο ουροποιητικό σύστημα, όπως για παράδειγμα κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση (τα ούρα επιστρέφουν από την κύστη προς τους νεφρούς) ή κάποια δυσλειτουργία της κύστης, τότε αυξάνεται η πιθανότητα που έχει ένα παιδί να πάθει ουρολοίμωξη. Η κακή καθαριότητα της περιοχής του πρωκτού και η χρησιμοποίηση αφρόλουτρων που ερεθίζουν την ουρήθρα( η τρύπα από την οποία βγαίνουν τα ούρα) αποτελούν επίσης παράγοντες κινδύνου. Μερικοί ειδικοί γιατροί πιστεύουν ότι τα αγόρια που δεν έχουν περιτομή έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να παρουσιάσουν ουρολοίμωξη. Περιτομή είναι η αφαίρεση του δέρματος που καλύπτει την άκρη του πέους. Γίνεται υποχρεωτικά στους μουσουλμάνους για θρησκευτικούς λόγους

Τα συμπτώματα έχουν άμεση σχέση με την ηλικία του παιδιού. Τα βρέφη μπορεί να παρουσιάσουν εμετούς, διάρροιες, ανησυχία ή πυρετό. Πολλές φορές, το μόνο σύμπτωμα είναι ο πυρετός που διαρκεί για αρκετές μέρες. Στα νεογέννητα μπορεί το μόνο σύμπτωμα να είναι η άρνηση λήψης γάλακτος ή ίκτερος που να διαρκεί αρκετές μέρες. Στα μεγαλύτερα παιδιά, τα συμπτώματα είναι περισσότερο καθοδηγητικά για τη διάγνωση. Η συχνουρία (το παιδί πηγαίνει συνεχώς στο αποχωρητήριο και αφήνει ελάχιστα ούρα κάθε φορά) και η δυσουρία (πονάει την ώρα που ουρεί) είναι τα πιο συχνά συμπτώματα. Πολλές φορές τα παιδιά παραπονιούνται για πόνο πάνω από την περιοχή της κύστης ή πίσω στην πλάτη. Επίσης αρκετές φορές, θα διαπιστώσετε ότι τα ούρα μυρίζουν πραγματικά άσχημα. Ο πυρετός δεν είναι απαραίτητο σύμπτωμα. Η παρουσία του όμως δείχνει ότι και η ουρολοίμωξη είναι πιο σοβαρή. Αν το παιδί σας ξαφνικά άρχισε να βρέχεται, τότε και πάλι πρέπει να σκεφτείτε την πιθανότητα της ουρολοίμωξης.

Πώς θεραπεύεται η ουρολοίμωξη;

Η ουρολοίμωξη θεραπεύεται με τα κατάλληλα αντιβιοτικά. Ανάλογα με το μικρόβιο δίνεται και η κατάλληλη αντιβιοτική αγωγή. Για να βρεθεί όμως το μικρόβιο, ο παιδίατρος ζητά καλλιέργεια ούρων. Μαζεύετε δηλαδή ούρα από το παιδί σας και τα παίρνετε στο χημείο. Ο γιατρός μπορεί να ζητήσει καλλιέργεια ούρων και με το τέλος της θεραπείας για να σιγουρευτεί ότι πράγματι το μικρόβιο έχει σκοτωθεί. Η θεραπεία γίνεται συνήθως με από του στόματος αντιβιοτικά. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις, κατά τις οποίες ο γιατρός προτιμά την ενδοφλέβια αγωγή στο νοσοκομείο. Οι περιπτώσεις αυτές είναι οι ακόλουθες:
1. Υπάρχουν σημάδια ότι η μόλυνση έχει προσβάλει και τα νεφρά(πυελονεφρίτιδα)
2. Το παιδί είναι μικρότερο των τριών μηνών.
3. Το παιδί είναι αφυδατωμένο.
4. Το παιδί κάνει εμετούς και δεν μπορεί να πάρει το φάρμακο.

Εκτός από τα αντιβιοτικά, πρέπει να θυμάστε ότι είναι πολύ χρήσιμο το παιδί σας τα παίρνει μπόλικα υγρά.

Διάρκεια θεραπείας

Η θεραπεία διαρκεί από 7-14 μέρες. Εξαρτάται από την ηλικία του παιδιού και από το εάν έχουν ή όχι προσβληθεί τα νεφρά

1. Η δυσκοιλιότητα έχει βρεθεί ότι σχετίζεται άμεσα με την αύξηση του κινδύνου για ουρολοίμωξη. Για αυτό η καλή και ισορροπημένη διατροφή μειώνει την πιθανότητα δυσκοιλιότητας στο παιδί και ταυτόχρονα μειώνει τον κίνδυνο για ουρολοιμώξεις.
2. Στα κορίτσια, η καλή τεχνική σκουπίσματος της περιγεννητικής περιοχής (από μπροστά προς τα πίσω) μειώνει τον κίνδυνο μεταφοράς μικροβίων από τον πρωκτό στην ουρήθρα.
3. Συχνές επισκέψεις στο αποχωρητήριο. Τουλάχιστο 6-7 την ημέρα. Πολλά παιδιά επειδή σιχαίνονται αποφεύγουν τα ξένα αποχωρητήρια με αποτέλεσμα να παραμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα τα ούρα στην κύστη και να αυξάνεται ο κίνδυνος για ουρολοίμωξη.
4. Να αλλάζετε τακτικά τα πανιά των βρεφών, για να αποφεύγεται η διασπορά των μικροβίων από τα κόπρανα στην ουρήθρα.
5. Να αποφεύγετε το μπάνιο (να μένετε στην μπανιέρα) και να προτιμάτε το ντους.
6. Να προτιμάτε τα βαμβακερά εσώρουχα γιατί ευνοούν λιγότερο την ανάπτυξη των μικροβίων, σε σχέση με το νάιλον και τα συνθετικά.